Prolog

   Osiem lat. Osiem pieprzonych lat szczerze nienawidzę tego człowieka i raczej nie zamierzam tego zmienić. Nie mam ochoty traktować go jak ojca. Nie po tym co nam zrobił. Jest dla mnie bezwartościowym stworzeniem,  nic nie wartą istotą. Całe życie byłem traktowany jak śmieć. Dlaczego po tym wszystkim mam być potulny, słuchać go i po prostu kochać jak rodzica?

   Wszystko zaczęło się w moje siódme urodziny.  Obchodziłem je tylko z mamą, tata miał pracować cały dzień i wrócić późno, dlatego byłem przybity, smutny. Zazwyczaj dzieci preferują spędzać urodziny z przyjaciółmi, ale ja wolałem przebywać w gronie rodziny, wśród osób, które kocham najbardziej na świecie. W moje siódme urodziny zmieniłem zdanie.  

   Jak zawsze, upiekliśmy z mamą ciasteczka i obejrzeliśmy moje ulubione bajki, bez ojca. Powiedziała, że nie mógł dzisiaj przy mnie być, ciężko pracuje i te sprawy. Nie byłem z tego powodu zadowolony, ale musiałem się z tym pogodzić, bo co dziecko może zrobić dorosłym? Najwyżej kopnąć w kostkę z bardzo małym impetem. W każdym razie, matka powiedziała, że ojciec mnie bardzo kocha i jest mu przykro, za to ma dla mnie specjalny prezent, który dostanę rano. Wtedy mój grymas na twarzy zmienił się w szeroki uśmiech, który nie schodził aż do wieczora, kiedy mama położyła mnie do łóżka. Byłem tak podekscytowany prezentem niespodzianką, że nie mogłem spać. Po cichu „rozmawiałem” ze swoim pluszowym misiem, wymieniałem przypuszczenia, co dostanę. Nagły trzask drzwi sprawił, że podskoczyłem przestraszony. Myślałem, że mama jest zdenerwowana, bo nie śpię. Po chwili usłyszałem jej ciepły głos, a później wrzeszczącego ojca. Nie mam pojęcia dlaczego tak nagle wybuchnął, jak wulkan. Wstałem i podszedłem do drzwi, uchyliłem je i przyglądałem się rodzicom.

- Tatusiu? – zapytałem lekko speszony, na co on odwrócił się i uklęknął przy mnie z uśmiechem. Pocałował mnie w czoło i wyszeptał, żebym wrócił do pokoju. – Nie. Tatusiu, śmierdzisz. – teraz wiem, że był pijany. Byłem dzieckiem i nie wiedziałem, że to było niewłaściwe, po prostu chciałem mu zakomunikować, że śmierdzi jak stary dziad. Szeroko otworzył oczy, w których zobaczyłem złość. Położył dłonie na moich ramionach i z całej siły odepchnął. Upadłem na podłogę, uderzając łokciem o jakiś róg. Zaszlochałem, a mama krzyczała, żeby mnie zostawił. Nie przewidziała tego, że zamachnie się i na nią. Wymierzył jej siarczysty policzek, a później przewrócił szafkę. Zacząłem płakać, nie wiedziałem co się dzieje. On podszedł do mnie, potrząsnął i wykrzyczał w twarz, żebym się zamknął, po czym wziął kurtkę i wyszedł z domu, kolejny raz trzaskając drzwiami.

   Kiedy się obudziłem, on siedział na krańcu mojego łóżka i płakał.  Zapytałem co się stało. Bałem się, że uderzy mnie kolejny raz, więc zasłoniłem się kołdrą, na co on mocno mnie przytulił i przeprosił. Uśmiechnąłem się i odwzajemniłem uścisk. Przestałem się go bać, do czasu. Wieczorem znów poszedł pić i kiedy wrócił, pobił moją matkę, a później i ja dostałem za nic. Kiedy człowiek jest pijany, jest niepoczytalny i nie myśli trzeźwo, nie można przewidzieć jego reakcji.

   Wiecie, co mnie wkurwia najbardziej? Fakt, że macie w większości pełne rodziny, żadnych patologii, a uważacie, że macie złe życie, bo starzy dali wam szlaban, nie pozwalają wam wyjść na imprezy i tym podobne. Doceniajcie to, co macie, bo w ciągu jednej chwili możecie to wszystko stracić.